+1024การรับผิดชอบในสิ่งที่ตนพลาดไม่ใช่เรื่องน่าอาย มันคือวิธีการหนึ่งที่ทำตนพัฒนา

+1 ~ignorant ระดับประเทศ

+1 ครับ

ก็แล้วแต่จะคิด การบริหารบ้านเมืองมันไม่ใช่เล่นเกมส์ พลาดแล้วเริ่มใหม่กันได้ การปกครองแบบไหนก็ไม่มีทางสมบูรณ์หรอกครับ อย่าหลอกตัวเองเลย บริบทของแต่ละประเทศไม่เหมือนกัน การบอกว่าแบบไหนดีมันต้องมองสภาวะแวดล้อมของแต่ละประเทศด้วย ถ้าคิดว่าแนวคิดของคุณถูก ก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร เพราะพวกเราก็ไม่ได้มีอำนาจไปบริหารประเทศนิ

ถ้าคุณเชื่อโลกแห่งความดี มันก็เรื่องของคุณ และอยู่ที่คนในปกครองของคุณว่าจะเชื่อเหมือนกันหรือเปล่า แต่ถ้าเป็นผม ผมจะใช้ทั้งความดี และความมืด เพื่อให้คนที่อยู่ใต้การปกครองของผมอยู่รอดไม่ต้องสังเวยให้กับอำนาจภายนอก ถึงแม้ใครจะตราหน้าว่าผมเป็นคนเลวก็ตาม แล้วผมก็เคยทำมาแล้วในชีวิตจริงซึ่งผมก็ไม่ได้เสียใจอะไร เพราะอย่างน้อยผมก็พาคนในปกครองของผมถึงฝั่งทุกคน

แล้วถ้าสมมติไทยเกิดเลือกข้างไปแล้ว (ไม่ว่าจะฝั่งจีน รัสเซีย หรืออเมริกา) และไม่เจริญแบบเอสโตเนีย แต่บรรลัยกว่าขึ้นมา สุดท้ายคุณก็ด่าไทยอยู่ดี ว่าประเทศชาติล่มจมเพราะเลือกผิดฝั่ง เลือกไปทำไม ถูกมั้ยล่ะครับ?

อยากกระอักกระอ่วนใจก็เชิญครับ ต่างคนต่างความคิด แต่ถ้าให้ไทยทำสุดโต่งแบบที่คุณคิด ผมมองว่าไทยนี่แหละจะซวยจริงๆ อย่างที่คุณ akira บอก บริบทแต่ละประเทศไม่เหมือนกัน จะให้ไทยเป็นอย่างนู้นอย่างนี้มันใช้ไม่ได้ทุกเรื่องหรอกครับ

//หวังว่าคงไม่มีใครมายัดเยียดผมเป็นขนมหวานหลากสีเพราะความเห็นไม่ตรงกันนะครับ

ไม่ภูมิใจ และอยากให้มันเปลี่ยนแปลงครับ

แต่ผมมองว่าเราไม่ควรที่จะรีบเปลี่ยนในสถานการณ์ที่พร้อมจะมีมิซไซล์บินมาหาเราได้ทุกเมื่อครับ มันควรจะเริ่มทำการเปลี่ยนแปลงตอนที่แต่ละประเทศยังสงบๆและคอยดูเชิงกันอยู่อย่างช่วงที่ผ่านมา (แต่ไทยเราพลาดโอกาสนั้นและไม่ได้พัฒนาอะไร ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่ควรด่าครับ)

ประเด็นที่ผมต้องการจะสื่อคือ ต้องแยกให้ออกระหว่าง "สิ่งที่อยากให้เป็น" กับ "สิ่งที่ทำได้ตอนนี้" ครับ

หรือคุณคิดว่าตอนนี้มันเป็นโอกาสที่ดีมากที่ประเทศไทยควรทำการเปลี่ยนแปลงครับ?

ใช่ครับ มันแล้วแต่คุณจะคิดด้วย ถ้าคุณคิดว่ามันไม่ดี มันก็ไม่ดีนั่นแหละ ไม่มีใครหยุดความคิดคุณได้ ทุกคนมีสิทธิคิด แต่ในทางปฏิบัติมันก็อีกเรื่องนึง

ผมว่าแรงไปหน่อยนะ การเป็นนกสองหัวมันไม่ผิดหรอก ถ้าทำให้ทุกคนอยู่รอดได้ เท่ห์แล้วตายหมด หวังพึ่งประเทศใดประเทศหนึ่ง พอเขาไม่ช่วยก็โวยวาย ไม่น่าเป็นวิธีที่ผู้อยู่รอดใช้กัน มันใช้ได้ทั้่งทางธุรกิจ และการเมือง คนอยู่คนสุดท้ายคือผู้ชนะ คนแพ้ก็ได้แค่ป้ายเขียนสดุดดีหน้าหลุมศพไป ไม่รู้สิผมเห็นหลายคนเจ๊งยับมาแล้ว ก็เพราะความคิดโลกสมบูรณ์แบบนี้แหล่ะ ไม่ยอมรับว่าโลกความจริง มีทั้งด้านดี และด้านมืด เพียงแต่ว่าคุณใช้มันเป็นหรือเปล่าก็เท่านั้น

tl;dr โปรรัสเซียสงสารรัสเซียมากกว่ายูเครน ส่วนยูเครนคือ "ทำตัวเอง"

พวกโปรรัสเซียมองว่าตัวร้ายที่แท้จริงคือ US ครับ วางแผนย่ำยีรัสเซียมาตลอด และเสี้ยมให้หลายๆ รัฐเอาใจออกห่างจากรัสเซีย (ด้วยแนวคิดเสรีภาพ) แต่ใจจริงแค่ต้องการค้าอาวุธให้รวยเท่านั้น NATO,EU ก็แค่ร่างทรงของ US ในอีกรูปแบบหนึ่งที่คอยกัดกินรัสเซียอย่างช้าๆ

สงครามยูเครน-รัสเซียครั้งนี้คือการเอาคืนของรัสเซียที่โดนพวก US ย่ำยีครับ หลังจากที่เงียบมานาน

ส่วนยูเครนที่จริงก็เป็นเหยื่อของ US เช่นกัน แต่ไม่น่าสงสารเพราะเลือกเข้าข้างเองจนโดนสงคราม ทั้งๆ ที่ "เลี่ยง" ได้ (คืออยู่ใต้อาณัติรัสเซีย หรืออย่างน้อยที่สุดคือเป็นกลางไม่เข้าข้างใครแม้แต่ EU,NATO) ช่วงสงครามตอนแรกๆ ยังมีคนล้อผู้นำยูเครนเลยว่า "ตัวตลก" หรือไม่ก็ "ผนงรจตกม" ด้วยซ้ำ (แม้แต่คนใน US ระดับสูงบางคนยังคิดแบบนี้เลย แน่นอนว่าทัวร์ลง น่าเสียดายที่หา twitter ต้นตออันนั้นไม่เจอ ☹️)

ส่วนเรื่องเอกราชของชาติ พวกนั้นก็อ้างว่า "ชีวิตประชาชน" สำคัญกว่า ให้ยอมๆ เขาไปเพื่อรักษาชีวิตประชาชน ไม่ใช้ปลุกใจให้ไปรบ (แล้วตาย)

คหสต. ผมเริ่มหลอนจนคิดไปไกลว่า ควรจะรักษาเอกราชของยูเครนหรือไม่ในเมื่อมีโลกหลังสงครามนิวเคลียร์เป็นตัวประกัน? จะกลายเป็นว่าได้เอกราชแต่แลกกับโลก fallout (สุดท้ายก็รักษาเอกราชไม่ได้อยู่ดี) หรือต้องยอมเสียชาติเพื่อโลก?